De Europese nachtmerries en antikapitalisme

Opmerking vooraf: dit is een vrij lang stuk. Ik heb overwogen om het op te splitsen in een serie, maar dat haalt de loop van het betoog eruit. Tanden erin of doorzappen, zou ik dus zeggen…

Spanje? Of ook…?

Er was eens een Zuid-Europees land. Het lag aan de Middellandse zee, en werd langdurig bestuurd via een openlijke dictatuur, een éénpartijstaat met alles erop en eraan. Aanvankelijk was het vooral een agrarisch land, maar de jaren vijftig, zestig en zeventig brachten forse industriële groei. Arbeiders in grote fabrieken werkten tegen matige lonen, en hielpen ondernemers aan forse winsten en staatsbureaucraten aan mooie groeicijfers. Toen werd het crisis.

De staat had zich laten verstrikken in kredietstromen, die – zo was verkondigd – wel terugverdiend zouden worden als de kredieten via investeringen winstgevende productie zouden opleveren. De kredieten kwamen, de investeringen ook, maar aan het eind van de rit wachtte overproductie, verliesgevende bedrijven, de druk om leningen af te losse met rente, de drang om dit te betalen met nieuwe leningen. Het land raakte nu helemaal in recessie. Kredietcrisis, uitmondend in een draconisch bezuinigingsbeleid. Bedrijfssluitingen, massaontslagen, opgelegde loondalingen. Griekse taferelen. Maar dit verhaal gaat niet over Griekenland. Nog niet, althans.

Lees hier verder:  De Europese nachtmerries en antikapitalisme.

This entry was posted in Buitenland and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s